Opleiding

(S)
(G)
(G)
(G)

Publicaties

Catalogus Librije aankopen gemeente Zwolle 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
Catalogus n.l. van tentoonstelling in de Librije
Catalogus Rheine Duitsland
Kamer van koophandel Zwolle jaarverslagen 1988,1989
Catalogus WVC basis stipendium 1989
Catalogus galerie Orizond Boekarest....
Uniunea artstilor plastici din Romania, Bucuresti 1992
Kunstbeeld Okt nummer 1990....
Ik weet niets en dool langs kronkelpaden. Zwolse courant 1992
titel de perfectie voorbij aut. W. v. d. Beek
AVRO kunst te kijk, uitzending 23 april 1996
Het schilderij als balsem voor de ziel, Zwolse courant 1998
aut. W.v.d.Beek

opdrachten

Lichtsculptuur ontwerp Flier meubelen Emmen
Wandschildering Flier meubelen Emmen

Horti/culturele Wereldtentoonstelling,
Nederlandse inzending Shenyang China 2006
Architectuur- paviljoen
mini architectuur- Sculpturen, zitelementen, overkappingen lichtelementen en afscheidingselementen

Bijna onmerkbaar is de figuratie het werk van Harmen van der Tuin binnengeslopen. Na jarenlang uitsluitend lyrischabstracte composities geschilderd te hebben, heeft de kunstenaar uit Zwolle nu het punt bereikt waarop hij niets op voorhand uitsluit. Ook het gebruik van herkenbare beeldelementen niet. In ijle lijnen noteert hij de omtrekken van mensfiguren die door hun flinterdunne verschijning lijken op te lossen in hun omgeving.
Daarnaast komen wingerdranken, offerschalen en vaasvormen voor, En in een van de esoterische beelden duikt zelfs een chaise-longue of sofa op.Soms zijn de herkenbare elementen nadrukkelijk in het beeldvlak geplaatst, maar even vaak duiken ze bijna terloops op en vergroeien ze met de ondefinieerbare omgeving. Eigenlijk doet duiding nauwelijks terzake. Het gaat vooral om de sfeer en het gevoel die ermee opgeroepen worden, want in het recente werk van Van der Tuin draait alles om stemming en beleving. Heel subtiel probeert hij de kern van een universeel en tijdloos gevoel te raken: innerhjke rust, harmonie, evenwicht en onthechting.

In zijn nieuwste werk gebruikt Van der Tuin minder beeldmiddelen dan voorheen. Suggestieve lijnen hebben plaats gemaakt voor in zichzelf gekeerde gevoelslijnen. De rol van kleur en gebaar is sterk gereduceerd en de functie ervan is veranderd. De beelden zijn meer in zichzelf gekeerd dan voorheen en hebben niet de neiging om te imponeren. Ze zijn vooral licht en tekenachtig en manifesteren zich als het verkoelende zuchtje wind dat een zomerdag aangenaam maakt, een zwoel briesje dat mensfiguren gewichtloos maakt, en dat ze
alleen nog geest zijn en geen materie meer. Ze zweven in het beeldvlak alsof ze onthecht en het aardse leven ontstegen zin. Veel aspecten in het recente werk van Van der Tuin zijn te herleiden tot zijn persoonlijke belevingswereld. Dat geldt niet alleen voor de herkenbare beeldfragmenten maar ook voor de totaalsfeer en voor de toegenomen behoefte aan versierende elementen.
Die aandacht voor ornamentiek hangt samen met zijn werkzaamheden als muralist. Ook in de lichte zandtinten en de ruwe structuur van de schilderijen en panelen is de invloed van muurschilderingen terug te vinden. Hetzelfde geldt voor de forse formaten, die overigens afgewisseld worden door heel minimale Beuys-achtige tekeningen.Ook invloeden van primitieve culturen zijn aanwijsbaar in de symboliek van offerschalen en wijnranken in het handschrift (fragiel en krachtig tegelijk) dat herinneringen oproept aan prehistorische rotstekeningen
(Lascaux). In menselijke gestalten en koppen (zowel en profiel als en face, en soms met tuitlippen) zijn facetten van de vroeg Egyptische kunst aan te wijzen. Daarnaast zijn er de concentrische cirkels die het meditatieve gehalte versterken en in sommige gevallen de hoedanigheid van aura's aannemen.Van der Tuin is erin geslaagd die verschillende bronnen en krachtenvelden te verenigen tot hechte en samenhangende beelden die zich aan de kijker openbaren als een zucht, een verkwikkende luchtstroom, de geur van etherische olie, balsem voor de ziel.

december 1998 WIM VAN DER BEEK,
(Kunstrecensent van o.a.Kunstbeeld)

WOENSDAG 24 JUNI 1994 (Door Wim van der Beek)

Een hardnekkig misverstand wordt doorgaans sneller geboren dan uit de weg geruimd. Beeldend kunstenaar Harmen van der Tuin beseft dat sinds kort als geen ander. Jarenlang stond hij bekend als een vertegenwoordiger van de lyrisch-abstracte stroming die in de hedendaagse schilderkunstveel aanhang onder kunstenaars heeft verworven en minstens evenveel bijval van kunstkopers wist te veroveren. Zoveel zelfs, dat het steeds moeilijker werd voor serieuze en authentieke kunstenaars zich op dit gebied te onderscheiden van de horde collega's die in hetzelfdewater visten. In de recente kunst van Van der Tuin tekent zich een definitieve breuk met de lyrisch-abstracte schilderkunst af. Hoewel zijn nieuwe stellingname niet aan duidelijkheid te wensen overlaat, hebben de recente ontwikkelingen tot misverstanden geleid die door een verkeerde interpretatie van verklaringen hardnekkig dreigen te worden. Hoog tijd dus voor de feiten.

Groot publiek

In kleine kring werden de vernieuwingen in het werk van Harmen van der Tuin al enige tijd gesignaleerd en gerespecteerd, maar met zijn tentoonstelling in de benedenzaal van de Librije te
Zwolle maakt de kunstenaar voor het eerst aan een groot publiek duidelijk dat hij afstand heeft genomen van het op lyrisch-abstracte wijze combineren van vormen en kleuren. Bij wijze van
verklaring van zijn nieuwe inzichten liet hij in het vouwblad dat de tentoonstelling begeleidt, optekenen: 'Ik weet niets en dool langs kronkelpaden. 'Wie daaruit meende te kunnen concluderen
dat Van der Tuin nog zoekende was, heeft het grondig mis. Het tegendeel is zelfs waar. Van der Tuin legt uit: 'Het afgelopen jaar hebben wezenlijke veranderingen zich doorgezet in mijn werk. Natuurlijk is daaraan twijfel en onderzoek voorafgegaan, maar mijn recente werk is het resultaat van 'het vinden' en verwijst nergens meer naar de zoektocht die eraan vooraf is gegaan.. Inhoudelijk gezien is mijn werk veel authentieker geworden. Mijn recente schilderijen, pastels, aquarellen en gemengde technieken zijn meer dan ooit spiegel van de ziel. De beeldtaal is veel persoonlijker geworden.'Met nadruk spreekt Harmen van der Tuin tegen dat zijn werk meditatiever is geworden: 'Het gaat
mij om de reflectie van het innerlijk. Wanneer uitgegaan wordt van meditatieve aspecten, vind ik dat te algemeen. Mijn kunst weerspiegelt mijn levens~houding op een natuurlijke en spontane manier en kan daarom niet teruggebracht worden tot algemene, universele, filosofische of ideologische waarden. Wie dat veronderstelt zou er vanuit kunnen gaan dat ik een concept hanteer. Niets is minder waar. Ik ,^zoek niet langer bewust naar een resultaat of naar het verwezenlijken van een doel. Mijn kunst is volledig gebaseerd op , het loslaten.'Voor Harmen van der Tuin is het scheppingsproces minder belangrijk dat het wat achterlaat.Tijdens het schilderen doet hij niets anders dan onbevangen luisteren naar wat zich aandient: 'Pas wanneer je jezelf volledig accepteert zoals je bent, kun je veranderingen een kans geven. In mijn kunst is alles voorstelling. Dat wil zeggen: het is volmaakt, zoals het is. Ik ben zelf de essentie. De antwoorden zijn allemaal al aanwezig. Er is alleen een spiegel voor nodig om ze zichtbaar te maken. Mijn schilderijen zijn die spiegel.'
Volgens Van der Tuin komt het hanteren van een concept '-voort uit gecultiveerde angst en uit een poging om het leven in een
keurslijf te dwingen: 'Je moet het hoofd niet bij een idee hebben, maar het idee in je hoofd. Ik heb geen idee nodig, maar zet mezelf op het doek. Eén van de belangrijkste verschillen met
vroeger is dat ik daar een nieuwe taal voor heb gevonden. Zo ben ik in mijn nieuwste werk niet bang meer voor het gebruik van herkenbare elementen. Menselijke figuren en handen zijn
belangrijke beeldelementen geworden, omdat ze de spiegelfunktie duidelijk maken. Met puur abstracte beelden zou dat moeilijker geweest zijn.'De behoefte om concreet te zijn is ,in Van der Tuins recente kunst volop aanwezig. De schilder kiest bewust voor een kwetsbare opstelling en voor het afzweren van houvast. Hij wil ~niets weten, maar zwervend op weg gaan.
Bang dat hij te nadrukkelijk wordt is de kunstenaar niet en angst om in clichés te vervallen is verdwenen:'Ik zal gegevens niet herhalen. Mijn figuren zijn in feite niets meer of minder dan
archetypische vormen voor de mens. De hand is het symbool voor aanraking, voor verwijzing. De hand is ook probleemaanwijzer, stuurder, richtinggever. In mijn kunst manifesteert zich vaak de tegenstelling tussen de vrije mens en de mens die verstrikt is in zijn ideeën. De vrije mens weet dat hij niets weet en zit dus ook niet vast aan dogma's.'Eigenlijk wil Harmen van der Tuin zijn schilderijen niet analyseren, hoewel hij daar nooit helemaal aan ontkomt. Het gevaar van uitleg onderkent
hij als geen ander: 'Ik wil niet in de valstrik van de uitleg lopen, want daarmee zou ik de ziel vastzetten en dat zou haaks staan op mijn opvatting dat de ziel vrij moet zijn. Het liefst beperk
ik mij tot de constatering dat mijn beelden een signaalfunctie hebben. Ze zeggen: wordt wakker en neem een kop thee. Wat betekent als: maak de levensvrij, draai de kraan open.'

Zekerheid

Andere levensvatbare of steekhoudende theorieën zijn er niet in de visie van Harmen van der Tuin. Hij, wil nergens aan vast zitten en zich niets toe-eigenen, omdat de levensstromen
alleen op die manier alle kans krijgen: 'De enige zekerheid is dat er geen zekerheid is. Die wetenschap laat zich op ontelbare manieren vastleggen. Clichématigheid lijkt daardoor verder
weg dan ooit tevoren.' De komende maanden staan de volgende tentoonstellingen van recent werk van Harmen van der Tuin op het programma:

Librije, Broerenkerkplein 15, Zwolle (t/m 19 juli); -

Groepstentoonstelling in Boekarest in het kader van een culturele uitwisseling met een groep Roemeense kunstenaars, georganiseerd door de Bornse Kunststichting (juli); - Langhuis, Goudsteeg 8, Zwolle (groepstentoonstelling van miniaturen van Zwolse kunstenaars, september);
Palthehuis, Oldenzaal(oktober);
Galerie Woppie's Deel, De Steeghe 17, Gramsbergen (groepstentoonstelling, september).